UrsynowDzieci.pl

Ursynów > Pyry i Dąbrówka

O Pyrach i Dąbrówce

Historia Pyr

Pyry (dawniej Pery) założone zostały pierwotnie jako kolonia na południe od Imielina pod koniec XVIII wieku. Intensywny rozwój wsi nastąpił pod koniec XIX wieku wraz z budową kolejki grójeckiej.

W latach 30. XX wieku na terenie Lasu Kabackiego wzniesiono kompleks budynków dla Sztabu Głównego Wojska Polskiego, w którym do 1939 mieścił się Referat Niemiecki Biura Szyfrów.

W 1951 wieś włączono do Warszawy.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Pyry_(Warszawa)

Historia Dąbrówki

Wieś Dąbrówka otrzymała w 1444 r. prawo chełmskie od księcia mazowieckiego Bolesława IV-go. W XV i XVI wieku była własnością rodu Wierzbów. W 1526 r. po śmierci ostatniego Piasta linii mazowieckiej tereny te przeszły w ręce króla Polski. W XV wieku Zygmunt III Waza zamienił się z zakonem augustianów, w wyniku czego zakonnicy otrzymali folwark Dąbrówka, a król Ujazdów. Główną siedzibą zakonu stał się Kościół św. Marcina w Warszawie przy ulicy Piwnej. Do roku 1946 Dąbrówka należała do parafii piaseczyńskiej.

Po trzecim rozbiorze Polski Dąbrówka przeszła na własność króla pruskiego, a następnie księcia warmińskiego. W 1819 r. dobra te kupił Stanisława Kostka Potocki. W 1827 r. Dąbrówka składała się z folwarku, 19 domów i 203 mieszkańców, lasu, cegielni, karczmy i wiatraka. W 1866 r. wprowadzono uwłaszczenie chłopów, w wyniku czego ziemię otrzymało 22 jej użytkowników. Wieś Dąbrówka pozostała w gminie Wilanów do 1951 roku. Była to typowa wieś, niewiele inteligencji, zdecydowana większość mieszkańców to rolnicy wielohektarowych gospodarstw. Szybki rozwój Dąbrówki nastąpił od 1951 r. po przyłączeniu jej do Warszawy. Atrakcję tegoż terenu stanowiła kolejka wąskotorowa, która jeździła od placu Unii Lubelskiej poprzez Grabów, Pyry, Dąbrówkę aż do Nowego Miasta n/Pilicą. W latach siedemdziesiątych kolejka dochodziła tylko z Nowego Miasta do Piaseczna. Na początku 20-go stulecia funkcjonowała w Dąbrówce cegielnia. Surowiec do wyrobu cegły wydobywano w rejonie na południe od obecnej ulicy Jagielskiej. Głębokie wykopy po glinie były częściowo zasypywane i powstały tu osiedla domków jednorodzinnych. Natomiast przy ulicy Puławskiej pod aktualnym numerem 558/560 wybudowano pięć budynków piętrowych wielorodzinnych dla pracowników cegielni. W jednym z tych budynków w 1917 r. otwarto prywatną szkołę dla dzieci pracowników cegielni, którą utrzymywał właściciel cegielni p. Stanisław Rostkowski.

Źródło: http://sp96warszawa.edupage.org/about/

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Dozwolone są następujące tagi i atrybuty <abbr title="HyperText Markup Language">HTML</abbr>: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Dozwolone są następujące tagi i atrybuty <abbr title="HyperText Markup Language">HTML</abbr>: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>